- باب سى و هشتم : در بيان حوادث مربوط به مكّه بعد از اسلام . - باب سى و نهم : اندكى دربارهء باران‌ها و سيل‌هاى مكّه در جاهليت و اسلام و نيز دربارهء آذرخش‌هاى مكه و اخبارِ گرانى و ارزانى و فراوانى و بيمارىِ و با . - باب چهلم : دربارهء بت‌هايى كه در مكه و پيرامون آن وجود داشت و بيان اخبار آنها و اندكى دربارهء بازارهاى مكه در جاهليت و اسلام و بيان بخشى از اشعارى كه در شوق به مكه و ستايش آن ، سروده شده است . از همهء كسانى كه بر اين مختصر و اصل « 1 » آن وقوف يافته و آنها را از نظر مىگذرانند ، استدعا دارم كه از كاستىها و غلط هاى تحريرى ، در گذرند كه علّت ، فراموشى و لغزشى است كه همهء انسان‌ها ، بدان گرفتارند . علت كاستىها نيز - هم چنان كه گفتم - آن است كه تأليفى در اين موضوع ، پس از آثار « ازرقى » و « فاكهى » نيافته‌ام كه به كار آيد . از خداوند متعال مىخواهم كه به حقِّ حضرت ختمى مرتبت محمد مصطفى صلى الله عليه و آله و خاندان و ياران بزرگوارش ، بهرهء مرا از اين كار ثواب فراوان مقرّر دارد . تصميم گرفتم كه به دليل فراوانى نقل مطلب از « تاريخ ازرقى » ، سلسله اسناد خود را خاطرنشان سازم و پسنديده است كه اين زنجيره ، به « ازرقى » پيوند داده شود . ابوالمعالى عبداللَّه بن عمر صوفى كه در قاهره استادم بود ، از ابوزكريّا يحيىبن يوسف قرشى كه او - اگر نه به طريق سماع - از راه اجازه گفته است كه ابوالحسن علىبن هبةاللَّه خطيب و عبدالوهاب بن ظافر ازدى ، هر دو از ابوطاهر احمد بن محمد حافظ شنيده‌اند كه او گفته است مبارك بن عبدالجبار معروف به ابن‌طُيورى به ما خبر داده و گفته كه او را ابوطالب محمدبن علىبن فتح عشارى و او از ابوبكر احمدبن محمدبن ابوموسى هاشمى و او نيز از ابواسحاق ابراهيم بن عبدالصمد هاشمى و سرانجام او از « ابوالوليد محمدبن عبداللَّه ازرقى » شنيده است .

--> ( 1 ) - منظور از اصل ، كتاب « العقد الثمين » است كه مشتمل بر زندگىنامه‌ها و حوادث تاريخى است .